Schrijven over Ut Sloepie

Ergens in maart 2015 ben ik begonnen. Ik wilde vooral de eerste jaren van Ut Sloepie beschrijven. Die jaren heb ik zelf met huid&haar (lang haar) meegemaakt. Daarna kwam ik er nog een paar keer tijdens de Sloepie-festivals in de Kaagweek. Na de verhuizing naar het Meerpunt, in 1978, ben ik er nooit meer geweest. Ik dacht dat het in die jaren lang niet zo leuk was als in het begin… Maar dat bleek verkeerd gedacht.

Weer tot leven
Dankzij krantenberichten en verhalen van tientallen Sloepie-gangers kwam ook de periode tussen 1978 en 2001 weer tot leven. Iemand wees mij op de Facebook-groep Ut Sloepie Warmond, al in 2013 opgericht door Hedwig Maksymiak. Eigenlijk heb ik een hekel aan Facebook, maar door de alsmaar groeiende groep te volgen, begreep ik dat heel veel mensen de herinneringen aan Ut Sloepie levend willen houden. Dus dat boek moest er komen!

Veel verhalen
Ik hield meer dan zestig interviews en had e-mailcontact met tientallen medewerkers en bezoekers. Iedereen heeft eigen herinneringen. En – ik had het kunnen weten – de herinneringen van de één sporen niet altijd met die van de ander. Het was dus een flinke  klus om er een chronologisch verhaal van te maken. Maar dat is gelukt.

Zij had een paar plakboeken gekregen van ‘een meneer’ die ze in een vuilcontainer had gevonden.

Foto’s uit de vuilnisbak
Ik kon me herinneren dat er in de eerste jaren een plakboek was met foto’s. Ook in de jaren daarna zijn fotoboeken gemaakt. Maar waar waren die gebleven? Niemand wist het. Maar op een dag kreeg ik een telefoontje van Ceets van Grieken van het Historisch Genootschap Warmelda. Zij had een paar plakboeken gekregen van ‘een meneer’. Die had ze in een vuilcontainer gevonden. Ze waren gewoon weggegooid bij de ontruiming van het Meerpunt… Die meneer moet alsnog de erepenning van Warmelda krijgen!

Bootje, shirtjes en stickers
Uit de vuilcontainer-boeken waren al veel foto’s verdwenen. Maar er zaten nog wel mooie exemplaren in en die boden ook weer aanknopingspunten voor het verhaal. Toen eenmaal bekend was dat ik het boek ging schrijven, kreeg ik nog meer foto’s. En voorwerpen, zoals het bekende Sloepie-bierbootje waarin tien glazen bier passen. En stickers en T-shirts. En petjes en sleutelhangers van de Harley Davidson Festivals in de jaren negentig. Allemaal terug te zien in het boek.

Dick Duynhoven

 

2 gedachten over “Schrijven over Ut Sloepie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *